تبلیغات
سفر بارانی
سفر بارانی



سفرنامه تایلند روز چهارم

چهارشنبه 23 مارچ :

پرواز به کرابی
Balloons

اون روز هم به روش روز قبل من زودتر برای صبحانه خوردن رفتم . وقتی برگشتم بالا باری بیدار شده بود و متاسفانه هنوز حالت تهوع داشت و این شروع مریضیش بود و من خوش خیال دیروز فکر کرده بودم که شاید چیزی خورده و بهش نساخته و حتما" خوب میشه ولی غافل از اینکه چند روزی بد حال بود و خیس شدنهای دیروز در دریم وورد کار دستمون داد و باعث سرماخوردگیش شده بود
.
من براش یه چایی درست کردم و شیرینش کردم که بخوره و میم هم رفت برای خوردن صبحانه و خیلی زود برگشت بالا . توی این فاصله باری بازم بالا آورد و من برای جلوگیری از کثیف شدن احتمالی ملحفه تخت و موکت اتاق حوله ربدوشامبری حمام که دم دستم بود رو استفاده کردم و همین باعث شد که قیمتش رو از دپوزیت اتاقمون کسر کنند که 700بت بود.
 ما وقتی برای چک اوت رفتیم پایین یه لیست بلند بالا گذاشتن جلومون که تازه با احتساب 1000 بت دپوزیتمون 200 بت هم باید میپرداختیم اونم بابت نقشه ای که ادعا داشتن ما بازش کردیم در صورتیکه اینطور نبود و ما اصلا" نقشه استفاده نکرده بودیم . من رفتم بالا و با خانمی که مشغول تمیز کردن اتاق بود اول دنبال نقشه گشتم و پیداش کردم و بعد رفتم سراغ شستن حوله که کثیف شده بود و هر چی سابیدمش لکه پاک نشد که نشد و اون خانوم هم قبول نکرد که خسارت رو ندیده بگیره و حتی من گفتم که پول میدم خودتون بشورید ولی قبول نکرد و هی پشت سر هم میگفت dirty !!!!!!
 منم دیگه بیخیال شدم و برگشتم پایین و باز خانوم رسپشن با بالا هماهنگ کرد و اینگونه شد که ما بابت سه بار تلفنی که من برای یافتن چمدان به فرودگاه زده بودم هر بار 10 بت و یک بار صبحانه باری 150 بت و حوله 700 بت و دو تا 60 بت هم شکلاتی که باری از یخچال برداشته بود کلا" هزار بت دپوزیتمون بالانس شد .

ما چمدان کوچیکمون رو  به هتل آسیا سپردیم البته من گفتم که ما میریم کرابی و برمیگردیم و چمدان رو میگیریم و برمیگردیم ایران و نگفتم که در برگشت به بانکوک میریم یه هتل دیگه .







خلاصه ما با نارضایتی از هتل آسیا حدود ساعت 11 روانه فرودگاه Don Mueang شدیم . ما با تاکسی از درب هتل قیمت 350 بت توافق کردیم . این فرودگاه که مخصوص پروازهای داخلی در تایلنده داخل شهر هست و نزدیکتره نسبت به فرودگاه Suvarnabhumi که مخصوص پروازهای بین المللیه .
ما مسیر رو بدون ترافیک و در کمتر از نیم ساعت طی کردیم . وقتی میم کرایه رو حساب کرد تاکسیمتر رقم 200 بت رو نشون داد و ما پی بردیم که اضافه پرداختیم
. پس بهتره در هر صورت و هرجاییکه توی بانکوک میخواهید بروید از تاکسیمتر استفاده کنید . یه نکته دیگه اینکه راننده ها ازتون میپرسند که میخواهید از اتوبان بالا بروید یا پایین . اتوبان بالا بدون ترافیک و دارای عوارضی هست که باید مسافر بپردازه ولی اتوبان پایین ترافیک داره یه ساعتایی در روز و بدون عوارضیست .







وقتی وارد فرودگاه شدیم اول از همه تابلوها رو چک کردیم و دیدیم که هنوز خیلی وقت داریم . نشستیم و با اینترنت فرودگاه یه کم سرگرم شدیم و خداروشکر باری هم بد نبود حالش . بعد از حدود یک ساعت رفتیم سراغ دستگاه سلف چک این و با وارد کردن شماره بوکینگ اطلاعات تیکتمون رو پرینت گرفتیم و مال برگشت به بانکوک رو هم گرفتیم . بعدش رفتیم سراغ ردیف مربوطه برای سپردن چمدان . چمدان بزرگ ما 28 کیلو شد .







بعد دیگه آزاد بودیم و رفتیم که دور بزنیم توی فرودگاه . ما فکر نمیکردیم که فرودگاه داخلیشون اینقدر بزرگ و تمیز و نو باشه و خیلی افسوس خوردیم به حال خودمون با وجود فرودگاه قدیمی مهرآباد . واسه فرار از خستگی دو تا قهوه موکا سفارش دادیم به قیمت 85 بت که خیلی خوش طعم بود و حسابی سرحالمون کرد
.





بعد رفتیم سمت گیت که مسئول مربوط که یه خانوم بود کوله پشتی میم رو وارسی کرد که آبمیوه و آبی رو که داخلش بود رو درآورد و گفت یا بنوشید یا باید بره در سطل زباله و ما هم که تازه قهوه خورده بودیم و توی مود آبمیوه نبودیم و به ناچار ... البته من به خانومه گفتم خودت بنوش و اونم غش کرد از خنده .









این طرف سمت گیتها فروشگاههای خیلی خوبی بود البته با قیمت بالا ولی اجناس زیبا .
 من از داروخانه نزدیک گیتمون یه قطره ضد تهوع گرفتم برای باری به قیمت 65 بت و دکتر داروخانه گفت روزی سه قاشق بخوره و من از بیم بدحال شدن باری در هواپیما فوری یه قاشق دادم که بخوره .
بعد هم روبروی گیت روی صندلیها نشستیم تا اول مسافرانی که تیکت Hot Seat داشتند سوار بشوند بعدش ما.ما میتونستیم موقع خریدن تیکتمون با پرداخت حدود 12 دلار اضافه تر برای هر نفر صندلی هات سیت که با رنگ قرمز در هواپیماهای ایر آسیا هست رو بخریم که اونوقت میتونستیم جزو نفرات اولی باشیم که سوار هواپیما میشن که البته ما صندلی معمولی رو انتخاب کرده بودیم
.







حدود یه ربع بعد ما هم پا به داخل 320 خوش آب و رنگ ایر آسیا گذاشتیم . صندلیهای ما 7A , 7B , 7C بود . طول پرواز ما 1 ساعت و 10 دقیقه بود . داخل هواپیما بسیار تمیز ولی فاقد  LCD بود و همون اول باری گفت عههههه چرا تلویزیون نداره !!!!!!!

تمام موارد Safety به صورت دستی و سنتی نمایش داده شد که کاملا" برعکس هواپیمایی قطر بود که این موارد در صفحه ال سی دی نمایش داده شده بود .





تیک آف به خوبی انجام شد و به طور کلی پرواز آرامی داشتیم به جز تکانهای خیلی خیلی کم که بر فراز آسمان کرابی موقع کم کردن ارتفاع داشتیم . من با توجه به 2 پروازی که در این سفر با ایر آسیا داشتیم نمره 7 از 10 رو بهش میدم
.





ایر آسیا به دلیل ارزان بودنش در مسیرهای کوتاه فاقد سرویس غذا بر روی بلیط است که اون رو هم میشه موقع خرید تیکت از لیست غذاهای موجود در پروازتون انتخاب کنید . اگر شما در موقع خرید تیکت غذا رو انتخاب نکرده باشید باز هم میتونید داخل هواپیما غذا بخرید و باید پولش رو هم نقدا" بپردازید و گرانتر البته .
بعد از رسیدن به ارتفاع کروز بر اساس اسامی که کرو برای غذاهای از پیش خریداری شده داشتند غذاها رو توزیع کردند و بوی مخصوص غذاهای تایلندی فضا رو پر کرد
.
من یه کم از باری که حالش بهتر بود فیلم گرفتم و بعد نظرم به بیرون پنجره جلب شد که آسمان آبی و ابرهای اون خیلی خیلی مناظر زیبایی رو ایجاد کرده بودند .





دیگه نزدیک بود که برسیم و کم کردن ارتفاع شروع شد و هر چه به سطح زمین نزدیکتر شدیم تصاویر زیبای کرابی و جزایر داخل آب دریا نمایان شد .











فرودمان در فرودگاه کرابی خوب بود . ما با اتوبوس فاصله چند متری تا سالن را طی کردیم و منتظر دریافت چمدانمون شدیم که حدود یه ربعی طول کشید و ما باز نگران شدیم که نکنه گم شده باشه !















همون طبقه ای که چمدان رو گرفتیم بلیط اتوبوس به قیمت نفری 150 بت و باری رایگان رو خریدیم . چند تا دکه داره که تابلو آئونانگ رو زده و خیلی راحت پیدا میشه و همه توریستا هم به این روش میرن و درست جلوی در هتل هم پیاده میکنه . اتوبوس خوشبختانه کولردار بود و ما بلیطا رو دادیم و سوار شدیم . چمدانها رو هم خودشون میذارن جلوی همون اتوبوس .



بعد از چند دقیقه که اتوبوس پر شد راه افتاد و تا همه رو پیاده کنه حدود یک ساعتو نیمی طول کشید چون هتل ما به آئونانگ کمی دور بود حدود 4 کیلومتر و این بود که ما آخرین نفرات پیاده شدیم
.















حدود ساعت 6 _ 5:30 بود که ما رسیدیم . رسپشن هتل یه آقای مهربون با موهای بلند دم اسبی بود . ما از بانکوک یه کمی دلار چنج کرده بودیم که موقع تحویل اتاق توی کرابی مشکل نداشته باشیم . مدل این هتل به شکل کلبه های چوبی بود که دور تا دور استخر هتل قرار داشت . برای 7 شب با صبحانه و برای باری صبحانه رایگان 13300 بت پرداختیم .









ما مدل Cottage رو انتخاب کرده بودیم ولی وقتی به رسپشن گفتم لطفا" یه کلبه با ویو خوب بهمون بده ما رو به Bungalow برد که قیمتش گرونتر بود البته بدون درخواست پول اضافه و ما هم بهش 100 بت انعام دادیم .
کلبه ما تمام امکانات ضروری رو داشت و اندازه اتاق هم خوب بود . من درخواست تخت اضافه واسه باری رو کردم که خیلی سریع برامون آورد . یه تخت فنری اما بزرگ که کنار تخت خودمون گذاشتیمش .

ساعت صبحانه هم 10:30 - 7:30 بود .













ما وسایلمون رو یه کم جابجا کردیم و مایو پوشیدیم و پریدیم توی استخر . هتل خیلی خیلی خلوت و دنج و آرام بود . به جز ما دو تا خانواده دیگه اقامت داشتند و معمولا" هم هر بار که استخر میرفتیم توی آب تنها بودیم و خیلی راحت بودیم .



هتلمون ساعت 7 غروب توک توک رایگان به آئونانگ داشت . ما هم حاضر بودیم که بریم و آئونانگ رو کشف کنیم و تورهای روزهای بعدمون رو بخریم . اتفاقا" اون شب با ماشین اختصاصی رسپشن هتل رفتیم تا اول آئونانگ .
ما یه چرخی زدیم و از یه دکه تورفروشی کوچولو که فروشنده اش یه آقای جوان و خوش برخوردی بود قیمت گرفتیم و من چون قبل از سفر قیمتا رو یادداشت کرده بودم و هر قیمتی که میداد من مقایسه میکردم و دیدم که عههه چه گرون شده و این به این دلیل بود که جزیره ها همشون ورودی گذاشته بودند گویا از یکی دو ماه قبل و باید یا تور را با قیمت ورودی میخریدیم یا اینکه توی همون جزیره موقع ورود میپرداختیم . من حرفشو باور نکردم و گفتم بریم باز قیمت بگیریم . با یه دور زدن فهمیدیم که دقیقا" حرفاش درسته و ما باید ناچارا" تورها رو با همین قیمتا میخریدیم . وقتی دوباره رفتیم سراغ همون دکه اولی با لبخند به من گفت Did you believe me




برای تور  4 Island نفری 600 بت با ورودی و ناهار با قایق لانگ تیل و باری رایگان
جزیره فی فی نفری 1300 بت و باری 700 بت با قایق موتوری
برای هر تور با قایق موتوری برای باری باید نیم بها پرداخت میکردیم !
ما برای دو روز آینده دو تا تورمون رو خریدیم و بقیه رو موکول کردیم به بعد تا ببینیم چی پیش میاد . رسیدمون رو گرفتیم و رفتیم برای خوردن شام .
باری همچنان بیحال بود ولی دیگه بالا نیاورد و شام واسش چیز برگر و سیبزمینی و نوشابه گرفتیم از مک دونالد که 200 بت شد .





من میخواستم که اون شب غذای تایلندی بخورم به اسم  Chicken Cashew Nut , که مخلوطی بود از مرغ تکه شده و چا نات ( شبیه بادام زمینی ) و کمی پیازچه و هویج و یه سسی شبیه سویا سس که مزه شیرینی داشت تقریبا". غذای خوشمزه ای بود که ما یه سالاد خوشمزه هم در کنارش خوردیم
.
 کلا" با یک کوکا کولا شد 390 بت که اولش به اشتباه توی فاکتورمون دو تا نوشابه زده بودند که گفتیم و درستش کردند .
















ما بعد از شام یه حصیر دو نفره 100 بتی خریدیم و یه کم هم خوراکی از فمیلی مارکت خریدیم و رهسپار هتل شدیم و ساعت 1 شب بود که خوابیدیم .  


Fish Spa


جمعه 29 مرداد 1395 | نظرات ()





آسی

اسفند 1395
بهمن 1395
مهر 1395
مرداد 1395
تیر 1395
خرداد 1395
اردیبهشت 1395
اسفند 1394
بهمن 1394
دی 1394
آبان 1394
مهر 1394

سفرنامه تایلند روز هشتم
سفرنامه تایلند روز هفتم
سفرنامه تایلند روز ششم
سفرنامه تایلند روز پنجم
سفرنامه تایلند روز چهارم
سفرنامه تایلند روز سوم
سفرنامه تایلند روز دوم
سفرنامه تایلند روز اول
سفرنامه تایلند 2016 - قبل از سفر و در مسیر راه
سفرنامه استانبول روز هفتم
سفرنامه استانبول روز ششم
سفرنامه استانبول روز پنجم
سفرنامه استانبول روز چهارم
سفرنامه استانبول روز سوم
سفرنامه استانبول روز دوم

فرسنگ
سفر - کوچ سرفینگ - تجربه متفاوت
خاطرات ما
خاطرات سفر (شیما و علی)
سفرجویان

بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
كل مطالب : عدد

RSS 2.0